021-88611304-5

تماس با مشاوران نیکان

 

محصولات

, ,

ونتیلاتور

ونتیلاتور وسیله ای مکانیکی برای پر و خالی کردن ریه هاست. این وسیله نیروی لازم برای فرستادن گاز به ریه بیمارانی که به هر دلیل توانایی انجام این کار را ندارند تامین می کند. دم و بازدم به طور طبیعی توسط عضلات سینه و دیافراگم انجام می شود و بعضی عوارض مانند استروفی عضلات، تخریب مراکز تنفسی مغز، فلج اطفال، ضعف عضلات، اسکلیوز و … ممکن است این توانایی را از بین ببرند.

توضیحات

ونتیلاتورها معمولا در زمان کوتاه استفاده می شوند اما برخی ممکن است در خانه و یا خانه های سالمندان نیاز داشته باشند تا برای مدت طولانی از آن استفاه کنند، در این حالت ونتیلاتور های خانگی(مدل ساده شده بیمارستانی) به کار می روند. نکته دیگر این است که ونتیلاتور خاصیت درمانی ندارد و فقط بیمار را در انجام عمل تنفس یاری می کند.

 

همانطور که می دانیم در هنگام تنفس، اکسیژن هوای دم از طریق ریه ها به جریان خون وارد شده و دی اکسید کربن تولید شده از طریق ریه ها دفع می شود. در بعضی از بیماران ممکن است که به دلیل بیماری و یا بیهوشی در هنگام عمل جراحی، تنفس به صورت منظم و خودکار صورت نگیرد. دستگاه ونتیلاتور دستگاهی است که امکان تنفس مکانیکی را برای بیمار ایجاد می کند و عموما برای مراقبت های شدید پزشکی، مراقبت در منازل و فوریت های پزشکی(به عنوان یک دستگاه استاندارد) و در بیهوشی(به عنوان یک جز از دستگاه بیهوشی) استفاده می شود.

 

نحوه تنفس دهی به بیمار:

به بیماری که به هر دلیل امکان تنفس خود را از دست داده باشد و نیاز به استفاده از دستگاه ونتیلاتور دارد، به سه روش می توان تنفس دهی کرد:

 

  • اینتوباسیون یا اینتوبه کردن: در این روش درون ریه یک لوله گذاشته می شود به این ترتیب که فرد متخصص با استفاده از لارنگسکوپ مجرای تنفسی را باز می کند و لوله گذاری را انجام می دهد.
  • تراکستومی: در این حالت با استفاده از یک برش کوچک در گلو، لوله تراکستومی مستقیما در داخل نای بیمار قرار می گیرد.
  • استفاده از ماسک: این روش غیر تهاجمی است و در مواردی که بیمار از سطح هوشیاری کافی بر خوردار باشد استفاده می شود.

 

اهداف استفاده از ونتیلاتور:

هدف اصلی در استفاده از دستگاه ونتیلاتور انجام تنفس مصنوعی برای بیمار است. این دستگاه باعث درمان بیماری نمی شود بلکه تا زمانی که علت اصلی بیماری برطرف شود، بیمار را در تنفس یاری می کند و باعث حمایت از ریه ها می شود. در واقع کادر درمان همیشه تلاش می کنند که بیمار را سریع تر از دستگاه ونتیلاتور جدا کنند و بیمار بتواند تنفس را انجام دهد. مهم ترین اهداف استفاده از ونتیلاتور عبارتند از:

  • تهویه مناسب آلوئولی برای جذب بهتر اکسیژن و دفع بهتر دی اکسید کربن
  • افزایش اکسیژن دریافتی بیمار در صورت ایجاد هیپوکسمی
  • استفاده از گازهای دارای فشار بالا برای افزایش حجم ریه ها و جلوگیری از آتلکتازی
  • جلوگیری از مسدود شدن راه های هوایی
  • برقراری تنفس مجدد در بیمارانی که دچار ایست تنفسی شده اند
  • درمان کمکی در بیمارانی که دچار بیماری های مزمن انسدادی هستند

ساختار دستگاه ونتیلاتور

 

در ساده ترین حالت، یک ونتیلاتور از یک منبع هوای فشرده ذخیره هوا و اکسیژن، تعدادی سوپاپ و لوله و ست وسایل بیمار(معمولا یکبار مصرف) تشکیل می شود. منبع هوا چند بار در دقیقه فشرده می شود تا مخلوط هوا و اکسیژن به بیمار برسد. وقتی فشار بیش از حد آزاد می شود بیمار عمل بازدم را با استفاده از خاصیت الاستیسیته ریه ها به صورت انفعالی انجام می دهد.

 

در ونتیلاتورها هوا از طریق یک تیوب و از راه بینی و یا ماسک صورت به مسیر تنفسی بیمار هل داده می شود. ماسک استاندارد از سیلیکون ساخته شده و معمولا یک لایه ژلی دارند که کاملا روی بینی و یا صورت بیمار فیکس می شود تا هوا نشتی نداشته باشد. دستگاه های ونتیلاتور جدید همراه با مانیتورینگ و سیستم های هشدار دهنده مربوط به پارامترهای بیمار(فشار و جریان هوا)، باتری، تانک اکسیژن، کنترل از راه دور و … هستند.

 

ونتیلاتورهای مدرن با سیستم های کوچک سازی شده به صورت الکترونیکی کنترل می شوند تا بتوانند یک فشار و جریان هوای دقیق و مناسب بیمار را فراهم کنند. امروزه تمامی ونتیلاتورها با یک صفحه نمایش برای نشان دادن منحنی تنفسی بیمار تجهیز شده اند.

 

ونتیلاتور در چه مواردی استفاده می شود؟

  • در صورتی که مراکز تنفس در سیستم عصبی مرکز دچار دپرسیون شده باشند و هم زمان آپنه ناشی از مصرف داروها نیز رخ داده باشد و بیما دچار ضایعات مغزی شده باشد.
  • به منظور کاهش فشار جمجمه با کاهش فشار دی اکسید کربن
  • درمان هیپوکسمی مقاوم
  • به عنوان درمان کمکی در بیماری های حاد تنفسی
  • در اختلالات حرکات قفسه سینه ناشی از فلج یا ضعف شدید عضلانی
  • پس از جراحی قلب باز به مدت ۶ تا ۲۴ ساعت به منظور پیشگیری از هیپوسکی و هیپرکاپنی

حالات(مد) مختلف دستگاه ونتیلاتور

ونتیلاتور ها در مدهای مختلف عمل می کنند یعنی برای کمک به تنفس بیمار دارای تنظیمات یا مدهای متفاوت هستند. از مهمترین این مدها می توان به این موارد اشاره کرد:

  • مد تهویه کنترل شده حجمی (CMV): در این حالت دستگاه یه حجم از پیش تعیین شده ای را به بیمار می دهد.
  • مد تهویه کنترل شده فشاری (PCV): در این حالت دستگاه تلاش می کند تا فشار ریه را به حد از پیش تعیین شده ای برساند.
  • مد تهویه کنترل کمکی (ACMV): در این مد دستگاه به کوشش دمی بیمار برای نفس کشیدن حساس است و باعث آزاد شدن حجم هوای از پیش تعیین شده ای می شود.
  • مد تهویه متناوب اجباری (IMV): در این حالت بیمار به تنفس خود ادامه می دهد اما دستگاه بدون توجه به تنفس ارادی بیمار، حجم هوای مشخص با تعداد از پیش تعیین شده به بیمار می رساند.
  • مد تهویه متناوب اجباری هماهنگ شده (SIMV): مشابه حالت IMV می باشد منتها مشکل تداخل تنفسی در این حالت حل شده است.
  • فشار مثبت با دو تراز (BiPap)
  • مد فشار مثبت مداوم هوایی (CPAP)

 

از میان این مدها، دو مد CPAP و BiPAP در حالت ساده شده ونیتلاتور کاربرد خانگی نیز پیدا کردند و به صورت جداگانه تحت عنوان دستگاه سی پپ و دستگاه بای پپ برای کاربرد خانگی به فروش می رسند که برای رفع آپنه تنفسی کاربرد دارند.

 

پارامترهای دستگاه ونتیلاتور:

برای تنظیم پارامترهای و یا به زبان ساده تر دکمه های دستگاه ونتیلاتور است، بهتر است در درجه اول به تنفس خودمان دقت کنیم زیرا در حقیقت هدف استفاده از دستگاه ونتیلاتور شبیه سازی مکانیکی یک تنفس عادی برای بیمار است، برای این منظور تک تک الگوهای تنفسی باید بر روی دستگاه پیاده شود. اصلی ترین پارامتر در هنگام تنفس حجم هوای ورودی به ریه در هنگام عمل دم است که حجم جاری یا Tidal Volume نامیده می شود که بسته به وزن فرد، سن و سلامتی تنظیم می شود.

 

پارامتر دیگر، زمان دم یا Ti است که در واقع پارامتری که با کمک آن  تعیین می کنیم TV در چه مدتی وارد ریه ما شود. مانند کسی که نفس نفس می زند و یا تنفس عادی دارد. هوا که وارد ریه ها شد باید یک زمانی داشته باشد تا تبادل گازی در بدن انجام شود، یعنی یک نسبت دم به بازدم (i به e) نیز در دستگاه باید تنظیم شود. فشار مثبت انتهای بازدمی یا peep فشاری است که در انتهای ریه باقی می ماند تا ریه اصطلاحا جمع نشود و تنظیم سطح اکسیژن خون بیمار کمک می کند. فاکتور مهم دیگر FiO2 یا درصد اکسیژن دمی است که از ۲۱ درصد تا ۱۰۰ درصد بسته به نیاز بیمار قابل تنظیم است.

 

همانطور که مشاهده می کنید پارامترهای دستگاه ونتیلاتور متنوع و زیاد است که در این متن به چند مورد مهم آن اشاره شد. نکته ای که حائز اهمیت است این است که تنظیم این پارامترها نیازمند تخصص و پایش مستقیم پزشک است که برای هر بیمار بسته به شرایط بالینی متفاوت است.

 

سی پپ فشار یکنواخت در دم و بازدم می فرستد که باعث باز نگه داشتن مسیر تنفسی می شود و بای پپ فشار متفاوت در دم و بازدم دارد تا در عمل بازدم نیز به بیمار کمک شود. در هنگام استفاده از ونتیلاتور پارامترهایی مانند مدهای دستگاه (CPAP-SIMV-CMVو..)، حجم جاری (حجم هوای دم و باز دم در حالت تنفسی طبیعی حدود ۵۰۰ میلی لیتر)، نرخ جریان هوا، فشار هوا و حجم در دقیقه باید تنظیم شوند.

 

خرید ونتیلاتور در بازار تجهیزات پزشکی ایران

انواع مختلفی از دستگاه ونتیلاتور در بازار تجهیزات پزشکی ایران موجود است. شرکت هایی نظیر لوون اشتاین(Lowenstein) آلمان، رزمد(ResMed) آمریکا، تیبرد(Tbird) آمریکا و… این محصولات را در انواع مدل ها وارد کشور کرده اند. همچنین به تازگی تولید کنندگان داخلی مثل پویندگان راه سعادت و احیا درمان پیشرفته نیز موفق به تولید دستگاه های ونتیلاتور متناسب با استانداردهای روز جهانی و انواع مد های تنفسی شده اند. شرکت تجهیز سلامت نیکان با مشاوره تخصصی کارشناسان تجهیزات تنفسی، شما را در تهیه تجهیزات پزشکی بر اساس نیاز بیمار، یاری می دهد.

نظرات (0)

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که نظر میدهد: “ونتیلاتور”

4 + 5 =

Call Now Buttonتماس بگیرید